Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/9223 K.2017/2307

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, boşanma dava dilekçesi ile birlikte evlilik birliği içerisinde edinilmiş malların ve parasal birikimin yarısının davacıya verilmesini talep etmiş, 11.04.2007 tarihli dilekçe ile davalı adına kayıtlı bir adet ev, yazlık, devremülk ve dükkan ile araçtan oluşan malvarlığı bulunduğunu belirterek harca esas değer 18.850,00 TL olarak bildirilmiştir.

Tefrik edilen mal rejiminin tasfiyesine ilişkin talep hakkında yargılama devam ederken 20. celse davacı vekili yazlık ve araç yönünden feragat ettiklerini bildirmiş, dosyaya sunduğu harcını yatırdıkları 15.09.2014 tarihli dilekçe ile dava konusu edilen dükkan yönünden 51.250,00 TL, devremülk yönünden 3.750,00 TL olmak üzere toplam 55.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

05.11.2014 tarihli son celsede davacı vekili ilk baştaki talep miktarlarının araç, ev ve yazlık yönünden 1000,00'er TL, devremülk için 3.750,00 TL, dükkan için 12.100,00 TL olduğunu açıklamışlardır.

Davalı ... vekili, davacının ev hanımı olduğu ve malvarlığının edinilmesinde hiçbir katkısının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 7 nolu dükkan ile 55 nolu devremülkten kaynaklı 52.000,00 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının araç ile Kocaeli ilindeki yazlığa ilişkin taleplerinin feragat sebebi ile reddine, ... mahallesindeki eve ilişkin talebin ise davacının katkı payı olmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından tasfiyeye konu edilen 7 nolu dükkanın 03.10.1997 tarihinde 1/2'şer hisse olarak davalı ile dava dışı erkek kardeş ... adına tapuya tescil edildiği, kardeş ... 1999 yılında vefat ettiği, .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/2 sayılı dosyası ile davalının erkek kardeşi adına kayıtlı 1/2 dükkan hissesinin mirasçılar arasında yapılan açık arttırma sonucu davalıya satışının yapılarak 12.09.2003 tarihinde davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Dosyaya eksikten getirtilen davalının kardeşin... mirasçılık belgesi incelendiğinde davalınında aralarında bulunduğu 7 kardeşin mirasçı gözüktüğü, davalının miras payının 12/70 olduğu sabittir. Mahkemece 2003 yılında edinilen 1/2 hisse üzerinde davalının mirasçı olmasından kaynaklı miras payı oranında kısmın davalının kişisel malı olacağı ve dolayısıyla mal rejiminin tasfiyesine konu edilemeyeceği gözetilmeksizin, 1/2 payın tamamı edinilmiş mal olarak kabul edilip davacı lehine alacağa hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, dükkanın 2003 yılında edinilen 1/2 hissesi yönünden davalının kişisel malı olan miras payına denk düşen miktar düşüldükten sonra artık değerin tespiti ile davacı lehine katılma alacağına hükmedilmesidir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK 26/1 maddesi (1086 sayılı HUMK 74. maddesi) uyarınca hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka birşeye karar veremez. Davacı tarafça faize ilişkin talepte bulunmamış olup Mahkemece talep aşılarak hükmedilen alacağa karar tarihinden itibaren faize karar verilmesi de hatalıdır.