Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/9743 K.2017/4239

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, 6.4.2012 günlü hacze konu menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haciz adresinin ve mahcuzların borçlu şirket ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, hacze konu mahcuzlara ilişkin fatura ve benzeri belgelerin mevzuata uygun olarak kayıtlara zamanında intikal ettirildiği ancak marka ve seri numaraları bulunmayan faturaların kati mülkiyet kanaati vermediği, iddianın şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve güçlü kanıtlarla kanıtlanamadığı gerekçesi ile, davanın reddine, alacaklı yararına tazminata karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 3.kişi vekilinin tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince; İİK’nun 97/13. maddesindeki tazminat oranı 02.07.2012’de yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile %20’ye indirilmiştir.

Mahkemece tazminat oranının %40 olarak uygulanmış olması doğru değilse de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.