Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/9943 K.2019/1428

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 19/09/2016 tarihli ve 2016/13811 Esas, 2016/12409 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı alacaklı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi, trafik kaydına haciz konulan ... plaka sayılı araçları Noterde yapılan sözleşme ile satın aldığını, hacizden önce mülkiyetin kendisine geçtiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu aracın hacizden önce üçüncü kişiye satıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne haczin kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 19.09.2016 tarihli ve 2016/13811 Esas, 2016/12409 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı alacaklı vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme isteminin reddine,

2. Davalı alacaklı vekilinin yargılama giderlerine yönelik karar düzeltme istemlerinin incelenmesine gelince;

Dava konusu araçlar, hacizden önce, Noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alınmış, mülkiyet hacizden önce davacıya geçmiştir. Ne var ki, üçüncü kişinin satış işlemini Trafik Tescil kuruluşuna bildirmemesi nedeni ile dava konusu araçlar borçlu adına kayıtlı iken UYAP üzerinden haciz konulmuştur. Öyleyse, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı alacaklının yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerektiğinden onama kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.