Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/10050 K.2021/1230

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacının davasının reddine, asli müdahilin davasının kısmen kabulüne kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve asli müdahil vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekili dava dilekçesinde, dava dışı Hazineye ait 2073 parsel sayılı taşınmaza dava dışı ... Orman İşletme Müdürlüğünden alınan irtifak izni dahilinde inşa edilen iki adet lojmanın davalı tarafından hukuka aykırı olarak işgal edildiğini, irtifak izninin sona ermesi nedeniyle taşınmazın boş halde ... ...'ne teslim etmeleri gerektiğini açıklayarak müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesi sunmamış, aşamalarda davacı şirketin eski çalışanı olduğunu, emekli olduktan sonra boş olduğunu tespit ettiği taşınmazlarda tadilat yaparak tekrar oturmaya başladığını, beyan etmiştir.

Davacı vekilinin talebi üzerine dava ... ...'ne ihbar edilmiş, ihbar olunan ... ... vekili aracılığıyla davaya asli müdahale talebinde bulunmuş ve harcını ikmal etmek suretiyle dava konusu taşınmazlara davalının haksız müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğü'nün davasının aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden reddine, asli müdahil ... ...'nün davasının, dava konusu lojmanlardan birinin yargılama devam ederken yıkıldığından bahisle, kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davacı ve asli müdahil vekilleri ile davalı asil tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacı vekili ve davalının tüm, asli müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.HMK 326. maddesinde, kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, 323. maddesinde ise, harç, vekalet ücreti ve sayılan diğer giderler yargılama giderlerinden olduğu hükme bağlanmıştır.

Mahkemece asli müdahilin davasının kabulüne karar verildiğine göre, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılması ve kendisini vekille temsil ettiren asli müdahil lehine vekalet ücreti takdiri gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmamıştır. Asli müdahil vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir. Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.