KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/10179 E., 2020/291 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Ecrimisil
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu dava konusu taşınmaza davalının tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve 2008 – 2012 yılları arası dönem için 16.500 TL ecrimisilin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir .
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur .
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir .
Dava , elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir .
1.Davacı vekili, davalı yanın temyiz dilekçesini 27.02.2015 tarihinde tebliğ almış ve 10.03.2015 tarihinde katılma yoluyla temyiz talebinde bulunmuş olup, yapılan temyiz başvurusu süresi gectiğinden davacı tarafın katılma yoluyla temyiz başvurusunun süresinde olmadığından reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek asıl davada karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,
3.Somut olayda, eldeki dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talepli olarak açılmış olup dava açılırken talep edilen 16.500 TL ecrimisil miktarı 23.10.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle 32.366 TL’ye arttırılmıştır. Mahkemece 6.091 TL ecrimisile hükmedilmesine karşın davalı lehine 1.500 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/10179, K. 2020/291, 16 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama