Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/10483 K.2020/2205

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, paydaşı olduğu 129 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan 19 numaralı bağımsız bölümün işyeri olarak davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek elatmasının önlenmesi ile ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın, davacının yazılı muvafakati ile kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, paya vaki elatmanın önlenmesine ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince; elatmanın önlenmesine yönelik kararın onanmasına, ecrimisile yönelik kararın ise emsal kira sözleşmelerinin belirlenmesi ve belirlenen meblağa ÜFE artış oranının uygulanması suretiyle bilirkişi raporu alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, talep hakkında Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda elatmanın önlenmesine yönelik talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, kat irtifaklı, 129 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan dükkan nitelikli 19 numaralı bağımsız bölümün 1/2 paylarla davacı ve davalı adına kayıtlı olduğu sabittir.

Davalının da çekişme konusu taşınmazda 1/2 paya sahip olmasına rağmen, Mahkemece, davalının payı gözardı edilerek davacı tam malikmiş gibi ecrimisile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davaya konu 19 numaralı bağımsız bölümde davacının 1/2 oranında paydaş olduğu gözetilerek buna göre belirlenecek ecrimisile karar verilmesi gererkirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.