Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/10920 K.2018/20141

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... ........ Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı-kiracı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... ........ Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin ........ Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. KARAR

26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile ........ Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı ........ ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile ........ İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri ........ Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı ........ İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre ........ Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası'na geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile Kırkbin Türk Lirası'na çıkarılmıştır. Bu parasal sınır, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Ek Madde 1 uyarınca, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılacaktır. Buna göre 2018 yılı için temyiz parasal sınırı 47,530 TL'dir.

Somut olayda, ........ Mahkemesinin 01.02.2018 karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan ........ Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.