Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/11012 K.2021/1664

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazın kadastro tespitinden önce 1971 yılında satın alındığını, taşınmazın bu tarihten beri murisleri ve eklemeli olarak vekil edenlerinin zilyetliğinde olduğunu, tapuda kayıt maliki görünen ... oğlu ... ile ... oğlu ...'in kim olduğunun anlaşılamadığını belirterek, tapu kaydının iptali ile vekil edenleri adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kadastro tutanağından tapu maliklerinin kim olduğunun anlaşıldığı, ayrıca davacıların kadastrodan önceki sebebe dayandıkları kadastro tutanağının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, Mahkemece, gerekçede iki sebebe dayalı olarak yani kadastro tutanağından tapu maliklerinin kim olduğunun anlaşıldığı ve davacıların kadastrodan önceki sebebe de dayandıkları kadastro tutanağının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, sanki sadece dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş gibi hüküm fıkrasında "dava şartı yokluğundan davanın reddine" yazılması hatalı olmuştur. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.