Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/11860 K.2018/19133

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı taraf, dava konusu 45 parsel sayılı taşınmazın tarafına ait olduğunu ancak her nasılsa davalıların murisi adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerindeki ailesinin ve kendisinin zilyetliğinin en az yüz yıldır devam ettiğini, kayıt maliki ...... Muratoğlu'nun ...... tarihi olan 16.9.1978 tarihi öncesinde ve sonrasında gerek murisin gerekse de davalıların herhangi bir tasarrufunun olmadığını açıklayarak, taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ...... Aşçı, ..., ..., ..., ... ve ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar ... ve ... ise davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, “Davanın kabulü ile, 45 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ......…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.2.2010 tarih ve 2010/8-58 Esas, 2010/78 Karar sayılı kararına göre TMK'nin 713/2. fıkrasına dayalı olarak açılan davalarda davanın kabul edilmesi halinde dahi kayıt maliki ile mirasçılarına yargılama giderleri yükletilemez, harç ve vekalet ücretiyle sorumlu tutulamazlar.

Az yukarıda açıklanan nedenle, Mahkemece, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamış ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2., 3., 4. ve 5. bentlerinin düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.