Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/12519 K.2021/1982

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, bir yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum olması nedeniyle davacının 09.04.2009-11.09.2010 arası dönemde cezaevinde kaldığı halde kendisine Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi uyarınca vasi tayin edilmemesi sonucu maddi ve manevi zarara uğradığı ileri sürülerek, davalı ...'ndan maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunulmuş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; görevin Yargıtay 2. Hukuk Dairesine ait olduğu gerekçesiyle verilen görev yönünden davanın reddi kararı davacı temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 18.03.2013 tarihli ve 2012/15491-2013/3965 sayılı kararı ile işin esasının incelenmesi gereği ile bozulmuş, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, davacının maddi zararının bulunmadığından bahisle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 750,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, taraf vekilleri temyize gelmiştir.

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Somut olayda, Mahkemece 750.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiğine göre, uyuşmazlık karar tarihi itibarıyle 2.590,00 TL sınırını geçmemektedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebilir. Temyiz edilen tazminat miktarı kesinlik sınırı içinde kaldığından 6100 sayılı HMK'nin 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.