Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/12745 K.2021/963

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.05.2017 tarihli ve 2016/147 Esas, 2017/231 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekili ve davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar üzerine, davalı vekili istinaf yoluna başvurmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda, talep edilen ecrimisil dönemi 01.06.2015 - 31.12.2015 ve 01.01.2016-31.03.2016 iken kararda sehven 01.06.2015-31.12.2015 01.06.2016 - 31.03.2015 yazılması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca maddi hatanın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.