KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/12771 E., 2020/1509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, davalının temyiz dilekçesinin süresinde sunulmadığından reddine dair ek kararla birlikte hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı ... vekili, davacının malik olduğu taşınmaza davalının haksız müdehalesinin önelnmesini ve fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.200,00 TL ecrimisil bedelinin faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının davasının kabulü ile davalının dava konusu davacıya ait olan daireye müdehalenin men'ine, 1.193,33 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı tarafın yapılan temyiz başvurusu Mahkemece, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük kesin süre içinde temyiz talebinde bulunmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesi ek kararla reddedilmiştir. Hüküm ve 23.02.2018 tarihli ek karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, 23.02.2018 tarihli ek kararla davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de; davalıya yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup ek kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz itirazları doğrultusunda hükmün esası incelenmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından dosya muhtevası, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatı gözetilerek mevcut deliller takdir edilerek karar verildiği ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davalının temyiz itirazları yerinde görülmeyerek usul ve yasaya uygun hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/12771, K. 2020/1509, 18 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama