Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/13144 K.2018/16379

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.02.2016 gün ve 2015/21994 Esas, 2016/1735 Karar sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişti. Davalı alacaklı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı 3.kişi vekili, müvekkilinin işletmekte olduğu istasyonda haciz yapıldığını, haczedilen malların müvekkiline ait olduğunu açıklayarak davanın kabulü ile tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borçlu şirketin protokol ile akaryakıt istasyonu işletme hakkını dava dışı ......... AŞ'ye devrettiği, ......... AŞ'nin de bayilik sözleşmesiyle davaya konu istasyon bayiliğini 22/07/2014 tarihinde yaptığı sözleşme ile davacı şirkete devrettiği, 3.kişinin akaryakıt istasyonunu 01/06/2014 tarihinde başlamak üzere .........Canpolat ve diğer sahiplerinden kiraladığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 1.2.2016 tarih, 2015/ 21994 Esas, 2016/1735 Karar sayılı ilamı ile; 2015 yılında icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için temyizin konusunun 5.980,00 TL'nin üzerinde olması gerektiği mahcuzların değeri bu miktarın altında kalmış olduğundan hükmün kesin nitelik taşıdığı gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, davalı alacaklı vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dairemizin 15.2.2018 tarih, 2016/6682 Esas, 2018/2282 karar sayılı geri çevirme kararı ile, hacze konu mahcuzlardan jenaratörün dosya kapsamında değer tespitine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından değer tespitinin İcra Müdürlüğü aracılığı ile yaptırılması sağlanarak, buna ilişkin raporun eklenmesi istenmiştir. İcra Müdürlüğünün değer tespitine ilişkin 3.7.2018 tarihli haciz tutanağı da nazara alınarak hacze konu mahcuzların değerinin 5980,00 TL nin üzerinde olması nedeni ile karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

Haciz dayanak çekte yer alan ve borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmış olup, hacizde borçlu şirkete ait vergi levhası bulunmuştur. Haciz sırasında hazır bulunan borçlunun çalışanı, benzin istasyonunun davacı 3.kişiye devredildiğini kendilerinin de devralanın çalışanı olduğunu beyan etmiştir.

Davacı 3.kişinin delil olarak dosyaya sunduğu protokollerin tetkikinde ise, borçlu şirketin adi yazılı tarihsiz bir protokol ile haczin yapıldığı istasyonun işletme hakkını dava dışı ............ A.Ş.'ye devrettiği, ............

A.Ş.'de borcun doğumundan, hatta borçluya ödeme emri tebliğinden sonra 24.7.2014 tarihinde noterde düzenlenen protokol ile hacze konu istasyonun işletme hakkını 3.kişiye devrettiği, ayrıca borcun doğumundan sonra 3.kişi ile bayilik anlaşması yaptığı anlaşılmıştır. Bunun yanında, 3.kişi şirket, borcun doğumundan sonra 01.06.2014 tarihinde borçlu şirketin eski ortaklarından .........Canpolat ve diğerleri ile hacze konu yere ilişkin adi yazılı kira sözleşmesi imzalamıştır.

Buna göre, davacı 3. kişi şirket ile borçlu arasında, alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik danışıklı işlemler yapıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.