Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/13344 K.2021/1267

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.04.2019 tarihli ve 2017/696 Esas, 2019/251 Karar sayılı kararıyla davanın ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 2018/509 Esas, 2018/ 369 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından bu karara ilişkin temyiz yoluna başvurulması üzerine 04.06.2018 tarihli ek karar ile kesinlik nedeniyle reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesince, 02.01.2018 tarihinde verilen ara karar ile ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin kararın davacılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince başvurunun ihtiyati haciz talebinin reddine dair ara kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

sonrasında verilen bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 04.06.2018 tarihli ek kararla, temyiz dilekçesinin 2004 sayılı İİK'nin 258/3, 6100 sayılı HMK'nin 362/1-a maddesi hükmü ile aynı Kanun'un 366/1. maddesi yollamasıyla 346/1. maddesi uyarınca kesin olarak verildiğinden bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, bu defa davacı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.