KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/13369 E., 2021/1913 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2021
- Dava türü
- Muhdesatın Tespiti
- Mahkemesi
- Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.01.2018 tarihli ve 2016/559 Esas, 2018/37 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun değişik gerekçe ile kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, muhdesat tespiti istemine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereği "Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:
a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar." hükmünü içermektedir.
6763 sayılı Kanun 44.maddesi ile 6100 sayılı HMK'ye eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı Kanun'un 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağından, 01.01.2018 tarihinden itibaren temyiz kesinlik sınırı yeniden değerleme oranı miktarınca artırılarak 47.530 TL’ye çıkarılmıştır.
Yine, bilindiği üzere, muhdesatın tespiti davalarında, davanın konusu (müddeabih) muhdesat iddiasını kabul etmeyen davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeridir. (zemin bedeli hariç)
Somut olayda, dosya arasında bulunan bilirkişi raporu ile dava konusu muhdesatların değeri 47.661,75 TL olarak belirlendiğine ve davalının 1/3 payına isabet eden muhdesat değeri 15.887,25 TL olduğuna göre, davacı tarafça temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden Mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği gözetilerek, temyiz isteğine ilişkin dilekçenin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/13369, K. 2021/1913, 4 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama