Davacı alacaklı 01/07/2009 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 27/08/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile Temmuz 2010 ile Haziran 2014 arasına ait toplam 30.618,00 TL kira farkı alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlular süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlular tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne, itirazın kaldırılması ile takibin devamına ve davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
...... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/1230 E – 2016/538 K. Sayılı kararının karar düzeltme incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2017/5090 E. -2018/11020 K. Sayılı kararı ile; davalı ......... San. Ve Tic. Ltd.
Şti'nin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, alacağa ve faize ilişkin temyiz itirazları yönünden, borçlunun takibe karşı zamanaşımı def'inde bulunduğu, mahkemece zamanaşımını kesen icra takip tarihi itibariyle geriye doğru 5 yıl içerisindeki kira alacaklarının talep edilebileceği ve zamanaşımına uğramış alacaklar yönünden istemin reddine karar verilmesi gerektiği, öte yandan sözleşmede kira bedelinin TEFE – TÜFE ortalamasına göre artırımın kabul edildiği,
davalı kiracı bakımından takip konusu dönemlerde kira paralarını kira sözleşmesindeki artış oranına göre artış yapmadan alacaklının banka hesabına artışsız olarak ödemesi ve ödenen tutarların ihtirazi kayıt ileri sürülmeden alınmış olmasının davacının artış konusundan vazgeçtiği ve taraflar arasında bu yolda zımni bir anlaşma olduğu şeklinde yorumlanamayacağı, Mahkemece sözleşmedeki artış hükümleri gereği takip konusu kira bedellerinin tespit edilmesi ve yapılan ödemelerin mahsubu ile sonuca gidilmesi gerektiği, ayrıca icra takibinde yıllık %10,50 ticari temerrüt faizinin talep edildiği,
davalı tarafından faize ve faiz oranına açıkça itiraz edildiği, mahkemece talep ile bağlı kalınarak yıllık %10,50 oranını geçmemek üzere faiz hesaplanması gerekirken talepten fazla hesap yapılan bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı, davalı ... yönünden ise dayanak kira sözleşmesini şirket adına imzaladığı, kiracı olmayan gerçek kişinin kira borcundan sorumlu olmayacağı, bu davalı hakkında davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğinden bahis ile bozulmuştur.
1- ) Davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;
2- ) Davacı vekilinin faize yönelik karar düzeltme istemleri açısından; alacaklı vekili takip talepnamesi ile işlemiş kira dönemleri için açıkça ticari faiz talep etmiş olup, takip tarihinden sonra ise takip tarihindeki oran yazılarak değişen oranlarda faiz talebinde bulunduğundan, takip tarihine kadar işlemiş aylar yönünden dönemlere göre ticari faiz oranları esas alınarak yapılan hesaplama ve taleple bağlı kalınması gerektiğine değinen bilirkişi raporu esas alınarak verilen hükmün bu yönden onanması gerekirken bozulduğu görülmekle;
davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 10.04.2018 tarih, 2017/5090 Esas, 2018/11020 karar sayılı bozma ilamının faize ilişkin kısım yönünden kaldırılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının faize ilişkin kısım yönünden İİK'nin 366. ve HUMK'nin 428. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 38,90 TL'nin istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.