Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/13646 K.2018/19492

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin kayden maliki olduğu 108 ada 4-6 parsel sayılı taşınmazların......... göl alanı içerisinde kaldığını, davalı tarafından 2011 yılının sonunda kamulaştırma işlemlerine başlandığını ve bedel tespiti davasının açıldığını ileri sürerek, davalı kurum tarafından müvekkilinin taşınmazına ......de bulunulması sebebiyle dava tarihinden geriye doğru 2007-2008-2009-2010-2011 yılları için, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000 TL ecrimisilin ait olduğu dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş ve davanın esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; Mahkemece; “Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği davacı yararına 1.500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine...” şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Eldeki davada 41.166,6 TL ecrimisile hükmedilmiş olması nedeniyle mahkemece davacı lehine 41.166,60 TL üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.