Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/13721 K.2021/1540

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ...

4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli ve 2014/101 Esas, 2016/783 Karar sayılı kararıyla kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... ... vekili ve (katılma yolu ile) davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalı ... ... vekilinin istinaf başvurma dilekçesinin HMK'nin 241/2 ve 352/1.maddeleri uyarınca miktar yönünden reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurma dilekçesinin HMK'nin 348/2 maddesi uyarınca reddine, şeklinde hüküm kurulmuş olup,

bu kez davalı ... ... vekili ve (katılma yolu ile) davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ecrimisil alacağı istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, davalı ... ... vekili ve (katılma yolu ile) davacılar vekili istinaf istemi üzerine bölge adliye mahkemesi, davalı ... ... vekilinin istinaf başvurma dilekçesinin HMK'nin 241/2 ve 352/1. maddeleri uyarınca miktar yönünden reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurma dilekçesinin ise HMK'nin 348/2 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davalı ... ... vekili, aleyhe hükmedilen ecrimisil alacağı yönünden; davacılar vekili ise katılma yolu ile bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etmiştir. 1.Davalı ... ... vekilinin temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı ... ... aleyhine toplamda 4.000,00 TL ecrimisil alacağına hükmedilmiş, işbu karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince “Davacılar lehine hükmedilen ecrimisil miktarı 2.000,00TL olup, istinaf başvurusunda bulunan ... ...'nın bu miktarın 1.000,00TL'sinden sorumlu tutulduğu görülmektedir.

İstinaf kanun yoluna başvurulan ilk derece mahkemesine ait karar tarihi olan 29.09.2016 itibariyle, 6100 Sayılı HMK'nun 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.500,00 TL olduğundan, dava değerine göre HMK'nun 341/2. maddesi gereğince davalının istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır.

Hem davacılar hem de davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı gözetildiğinde, dava değeri 1.000,00TL olup bu miktar kesinlik sınırı olan 1.500,00 TL'nin altında kaldığı için, ilk derece mahkemesinin kararı davalı yönünden kesindir.

Bu nedenle, miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.” gerekçeleriyle davalı ... ... vekilinin istinaf başvurma dilekçesinin HMK'nin 241/2 ve 352/1. maddeleri uyarınca miktar yönünden reddine, karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunmayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de "Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı 2018 yılı itibarıyla 47.530,00 TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekilince temyize konu edilen 4.000,00 TL'lik ecrimisil alacağı 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL’nin altında kaldığından miktar itibariyle kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır. HMK'nin 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacılar vekilinin katılma yolu ile temyizi yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366.maddesi yollamasıyla 348/1.maddesi gereği temyiz dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, temyiz kanun yoluna başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile vereceği cevap dilekçesi ile temyiz kanun yoluna başvurabilir.

Ancak 348.maddenin ikinci fıkrası gereği kararı temyiz edenin istemi esasa girilmeden reddedilir ise katılma yolu ile başvuranın talebinin de reddedileceği, yani katılma yoluyla temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulabilmenin; asıl temyiz kanun yoluna başvuran tarafın temyiz isteminin esastan incelenmesine bağlı olduğu, bu kapsamda asıl temyiz isteminde bulunan taraf yönünden kararın kesin olmaması, temyizin süresi içerisinde olması gibi temyizin esastan incelenmesine engel bir durumun olmaması gerekir.

Dolayısıyla asıl temyiz kanun yoluna başvuran taraf yönünden, temyiz süresinde değilse veya kesin nitelikte bulunan bir karara karşı ise, iş bu temyiz talebi esastan incelenemeyeceğinden katılma yoluyla temyiz başvurusunun da reddi gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince; davacılar vekili katılma yolu ile temyiz talebinde bulunmuştur. Bu durumda davalı vekilinin temyiz istemi esasa girilmeksizin reddedilmiş olduğundan davacılar vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.