Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/13740 K.2020/3648

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesinin 13.04.2017 tarihli ve 2016/46 Esas, 2017/257 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı alacaklı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, İcra Dairesi tarafından borçluya ait 47 aracın hatları üzerine haciz konulduğunu, haciz konulan araçların kuruluşlarına ait olduğunu, hacze konu edilen araçlara ait Sincan - Ankara hattı için toplam 222 adet Özel Toplu Taşıma aracı çalıştırma ihalesi yapıldığını ihaleyi kazanan firmalar ile 05.08.2008 tarihinde 10 yıl çalışma süreli kiralama sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin bitim tarihi olan 05.08.2018 tarihinden sonra kuruluşlarının yeniden ihaleye çıkıp bu hatlar üzerinde toplu taşıma faaliyetini üçüncü şahıslara yaptırma hakkının bulunduğunu,

ayrıca kuruluşlarının sözleşme sonrası ihaleye çıkmayıp bu hatlar üzerinde bizzat toplu taşıma faaliyetini yerine getirme hakkına da sahip olduğunu, borçlunun mülkiyetinde olmayan hatlar üzerine haciz tesis edilmesinin hukuken mümkün olmadığını ileri sürerek, istihkak iddialarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, taraflar arasında 05.08.2008 tarihinde Sincan-Ankara arası şehir içi toplu taşımada kiralanacak olan hatlarda on yıl süre çalışacak özel toplu taşıma araçları için EGO Genel Müdürlüğü ile firmalar arasında sözleşme imzalandığını, firmaların EGO Genel Müdürlüğüne toplam 6.700.000,00 TL sözleşme bedeli ödediklerini, sözleşmenin 17. maddesinde adi ortaklığa sözleşme gereği 10 yıllık işletim döneminde sözleşme süresi içerisinde araç hatlarının devrini yapabileceği hakkının verildiğini, devir yetkisi alan adi ortaklığın üçüncü kişilere karşı yapacağı devir işleminden de para alacağını, devralan üçüncü şahısların EGO Genel Müdürlüğüne para ödemek zorunda olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu hattın mülkiyetinin EGO Genel Müdürlüğüne ait olduğu, işletim hakkının ihale ile birlikte üçüncü kişilere geçtiği, mülkiyeti EGO Genel Müdürlüğüne ait hattın haczinin mümkün olmayacağı gibi, hattın plakadan ayrı bağımsız bir hacze de konu olamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vaka ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı ve hükümde kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafandan temyiz edilmiştir.

Dava dosyası ekinde gönderilen Ankara 30. İcra Müdürlüğünün 2016/341 sayılı takip dosyasının incelenmesinden, dosya borcunun 28.07.2016 tarihinde gerekli harçların da alınarak tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca alacaklı vekili de yargılama sürecinde dosya borcunun ödendiğini beyan etmiştir.

Bu bilgilere göre davanın konusuz kaldığının kabulü gerekir. Bu sebeple, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek ve yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden de 6100 sayılı HMK'nin 331. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama gideri takdir edilmesi gerekirken , yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.