Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/14014 K.2018/17251

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili icra mahkemesine başvurusunda, davalının haciz ve tahliye talepli olarak başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini, davalının kira alacağı ve faize itirazının yasal dayanağı bulunmadığını, 30 günlük süre içinde borcun ödenmediğini belirterek itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 312.140,18 TL asıl alacak 57.012,13 TL faiz üzerinden kaldırılmasına, temerrüt oluştuğundan davalının tahliyesine karar verilmesi üzerine, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, temyiz istemi hakkında temyiz başvurusunun süresinde olmadığından HMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/4. maddesi uyarınca daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır. Bu durumda, anılan maddeye göre tebligat yapılabilmesi için, muhatabın ticaret sicilinde kayıtlı adresine çıkartılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmiş olması zorunludur. Somut olayda davalı şirketin sicil kayıt adresindeki adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli karar tebliğ edilmesi usulsüz olup temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildiğinde:

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davalı vekilinin faize yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı alacaklı vekili 30.05.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 15.08.2011 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 2013 Aralık ayı ila 2014 ...... ayları arasına (Mayıs ayı da dahil) ait ödenmeyen kira bedellerinin aylık %5 faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine, borçlu, vekili aracılığı ile yasal süre içinde borcu olmadığını belirterek faize ve tüm ferilere itiraz etmiştir. İtiraz üzerine takip durmuş, alacaklı vekili icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde bulunmuştur.

Takibe dayanak yapılan kira sözleşmesinin 1.11. maddesi gereğince kira paralarının her ayın ilk beş günü içinde ödeneceği ve ödemede gecikilmesi halinde her ay için muaccel kira parası tutarının aylık %5 i oranında temerrüt faizi ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında sözleşmede kararlaştıran faiz oranı üzerinden hesaplama yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamakta ise de faiz başlangıç tarihinin sözleşmede kararlaştırılan her ayın 5.'i olarak hesaplanması gerekirken ayın 1.'i üzerinden hesaplama yapıldığı gibi vade tarihinden kira ödemesinin yapıldığı güne kadarki günler faiz hesabına esas alınması gerekirken, ödeme gününden takip tarihine kadarki günlerin faiz hesabına esas alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda sözleşmede kararlaştırılan vade dışındaki bir tarih ile ödemeden sonraki günlere göre faiz hesaplaması yapılan bilirkişi raporu doğrultusunda faiz alacağına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.