Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/14344 K.2020/3040

Esas2018/14344Karar2020/3040Tarih4 Haziran 2020Okuma2 dk · 376 kelime

KÜNYE

8. Hukuk Dairesi 2018/14344 E., 2020/3040 K.·İlk Derece

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 4 Haziran 2020
Mahkemesi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi
Dava türü: İstihkak, Şikayet
Mahkemesi: İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

376 kelime·2 dk okuma

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli ve 2015/1000 Esas, 2017/642 Karar sayılı kararıyla reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı üçüncü kişi vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi değerden reddedilmiş olmakla, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

SONUÇ / HÜKÜM

KARAR

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanuna paralel olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yapan 18.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddesine göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümleri, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen miktar ve değeri onbin Türk Lirasını geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli, 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarihli ve 7165 Sayılı Kanun'un 1. maddesi ile de 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Buna göre bölge adliye mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20.07.2016 tarihi ile 02.12.2016 tarihleri arasında ise 10.000 TL; 02.12.2016 tarihi ile 28/02/2019 tarihleri arasında ise 7165 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 16.madde gereğince 40.000 TL, 28/02/2019 tarihinden itibaren verilen karar için 58.800 TL'dir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değer 31.850 TL olmakla kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanun'la değişik IİK'nin 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nin 366.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 352.maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/14344, K. 2020/3040, 4 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/14344 K.2020/3040

KÜNYE

Karar Metni

Görüşme formatını seçin

Tarih ve saat seçin

İletişim bilgileriniz