Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/14484 K.2020/1349

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olup hükmün davalı üçüncü kişi vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi değerden reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, borçlu aleyhine yapılan takipte haczedilen menkul malların davalı üçüncü kişi şirkete ait olmayıp borçlu şirkete ait olduğunu iddia ederek, istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı üçüncü kişi vekili, borçlu ... Holding A.Ş ile üçüncü kişi ... Tıbbi Cihazlar Tic. A.Ş'nin adreslerinin farklı olduğunu, haczin borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinde yapılmadığını, müvekkili şirketin ortağının aynı zamanda borçlu şirketin de ortağı olmasının haczedilen malların borçlu şirkete ait olduğu anlamına gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılamada borçlu ve üçüncü kişi şirket arasında fiili ve organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 12.10.2015 tarihli ve 2015/10335 Esas-2015/18225 Karar sayılı kararı ile borçlu hakkında verilen iflas kararının temyiz aşamasında olduğu ve kararın kesinleşmesi halinde borçlu aleyhine yapılan takiplerin düşeceği dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi için bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada iflas kararının kesinleşmesi nedeni ile davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, davacı alacaklının dava açıldığı tarihte kusuru olmadığı belirtilerek, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı üçüncü kişi üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK'nin 99. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir. 1.Dosya içeriğine, mevcut delillerin mahkemece takdir edilerek verilen kararda ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2. HMK'nin 297. maddesinde, hükmün hangi hususları kapsayacağı sayılmış olup, anılan maddenin 2. fıkrasında, hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Mahkemece kurulan hükmün 2. bendinde “Peşin alınan karar ilamı harcının mahsubu ile fazla harcın talep halinde ve hükmün kesinleşmesi üzerine davacı tarafa iadesine,” ve 4. bendinde “Davacı tarafça yapılan yargılama giderleri toplamı olan TL'nin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine karar verilmiş,” HMK'nin 297/2. maddesine aykırı olarak taraflara yüklenen borçlar ve tanınan haklar açıkça gösterilmemiş olduğundan infaza elverişli değildir.

2. bentte davanın açıldığı tarihte yatırılan peşin karar ve ilam harcının miktarı belirtilmediği gibi, fazla yatırılan harcın miktarı da belirtilmemiştir. 4. bentte ise, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalı taraftan alınmasına karar verilmesine rağmen yargılama giderinin miktarı hesaplanarak hüküm yerinde gösterilmemiştir.

O halde Mahkmece yapılan açıklamalar dikkate alınarak infaza elverişli biçimde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.