Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/15307 K.2020/3458

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/04/2018 tarihli ve 2016/360 Esas, 2018/137 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun miktar yönünden reddine, bu kez davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, haksız elatma nedeniyle ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, haksız kullanım şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine, bu karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 12.09.2018 tarihli kararıyla istinaf isteminin miktar itibarıyla kesinlik sınırı altında olduğundan bahisle istemin reddine karar vermiş ve bu kere istinaf mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Ne var ki, temyizden sonra davacının feragat yetkisine haiz vekili, 09.03.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini belirtmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 311. (HUMK'un 95) maddesi uyarınca kesin hüküm gibi sonuç doğuran davadan feragat edilmesi aynı Yasa'nın 310. maddesine göre hüküm kesinleşinceye kadar mümkündür. Ancak karar kesinleşinceye kadar davadan feragat mümkün ise de, mahkemece, bir karar verilip, davadan el çekildikten sonra temyiz aşamasında davacı tarafından, davadan feragat edildiğine ve bu aşamada feragat hakkında karar verme yetkisi mahalli mahkemeye ait bulunduğuna göre vaki feragat hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.