KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/15496 E., 2019/682 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2019
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İstihkak
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
.T.. ARAR
Davacı alacaklı vekili, borçlu şirket aleyhine başlatılan takipte yazılan talimat uyarınca ... 1. İcra Müdürlüğünün 2012/741 talimat sayılı dosyasında yapılan 04.06.2012 tarihli hacizde, davalı üçüncü kişi şirket vekilince istihkak iddiasında bulunulduğu belirtilerek istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, haciz tarihinin 04.06.2012, dava tarihinin ise 20.06.2012 olduğu, davacı alacaklıya İİK'nin 99. maddeye göre dava açması için verilen sürede dava açılmadığı gerekçesi ile davanın süre yönünden reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, İİK'nin 99. maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.
İİK’nin 99. maddesinde: “Haczedilen şey, borçlunun elinde olmayıp da üzerinde mülkiyet veya diğer bir ayni hak iddia eden üçüncü kişi nezdinde bulunursa, …icra müdürü, üçüncü kişi aleyhine icra mahkemesinde istihkak davası açması için alacaklıya yedi gün süre verir. Bu süre içinde icra mahkemesine istihkak davası açılmaz ise üçüncü kişinin iddiası kabul edilmiş sayılır…” düzenlemesi yer almaktadır.
Somut olayda İcra Müdürlüğünce İİK'nin 99. maddesi uyarınca alacaklı tarafa dava açmak için 7 gün süre verildiği muhtıranın 13.06.2012 tarihinde alacaklı tarafa tebliğ edildiği, eldeki davanın ise 20.06.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı alacaklının açtığı dava süresinde olup, Mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın süre yönünden reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/15496, K. 2019/682, 22 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama