Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/15520 K.2019/11053

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Batman Aile Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde babalığın tespitine, iştirak nafakasına ve maddi tazminata hükmedilmesi istenmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin hükmedilen iştirak nafakası ve maddi tazminata yönelik istinaf başvurusu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiş, davalı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de "Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı 2018 yılı itibarıyla 47.530,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır. Somut olayda, temyize konu hükmedilen iştirak nafakasının ve maddi tazminat alacağının 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.