Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/15643 K.2021/2081

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2016/599 Esas, 2018/210 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 25080 ada 1 parsel sayılı taşınmazın vekil edeni belediyeye ait olduğunu, ilçe sınırları içinde ... ... Projesini gerçekleştirecek olan davalı şirketin, şantiye binası ve satış ofisi olarak kullanılmak üzere geçici bir yapı yapılması açısından ihtiyaç duyduğu dava konusu taşınmaz için belediyeye başvurduğunu, başkanlık makamının 04.09.2012 tarih ve 1210 sayılı yazısı ile davacı tarafın ... ...

Projesini gerçekleştireceği 26700 ada 1 parsele özgü olarak dava konusu 25080 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçici bir yapı yapılmasına izin verildiğini, davalının 26700 ada 1 parsel sayılı taşınmazda inşaat işlerine başladığını ve dava konusu 25080 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine de bahsi geçen yapıyı yaptığını, 26700 ada 1 parsel sayılı taşınmazda inşaatların tamamlandığını ve belediye tarafından 09.10.2015 tarihli yapı kullanma izin belgesinin düzenlendiğini, bu aşamadan sonra davalı tarafın dava konusu taşınmazı boşaltması ve anlaşmaya göre üstündeki yapıları da bedelsiz olarak belediyeye devretmesi gerekirken,

ihtarlara rağmen taşınmazı boşaltmadığını açıklayarak, davalının dava konusu taşınmaza elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ... tarafından vekil edeni şirkete verilen izin yazısında, verilen iznin 26700 ada 1 parsele özgülendiğine dair kayıt bulunmadığını, aksine inşaatlar ifadesi kullanıldığını, vekil edeni şirketin 26700 ada 1 parsel ve 26701 ada 1 parseli kapsayacak şekilde ... ... projesini yaptığını, verilen izinin de bu parsellerdeki inşaatları kapsadığını, 26700 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki inşaatın tamamlandığını, 26701 ada 1 parseldeki inşaatın ise devam ettiğini, bu aşamada dava konusu taşınmazın boşaltılmasının söz konusu olamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında belediyeye ait taşınmazda davalı tarafın yaptığı inşaatlar yönünden satış ofisi yapılması ve bu yapılan yapıların davalının inşaatlarının tamamlanması sonrası davacıya terki konusunda bir anlaşma olduğuna göre davalının taşınmazda bulunması davacının rızasına dayalı olmakla taraflar arasındaki sözleşmenin sona erdiği ve buna göre de davalının sözleşme gereği taşınmazı terk etmesi gerektiği yönündeki iddianın el atmanın önlenmesi davasında dinlenemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü elatmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu 25080 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına kayıtlı olduğu, Belediye Başkanlığı’nın 4.9.2012 tarih ve 1210 sayılı yazısı ile, davalı tarafın 26700 ada 1 parsel sayılı arsada yapacağı inşaata hasren dava konusu taşınmazda satış ofisi olarak kullanılmak üzere bir yapının yapılmasına izin verildiği, 26700 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki inşaatların tamamlanarak yapı kullanma izin belgesinin alındığı, 26701 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak verilmiş bir izin bulunmadığı anlaşıldığına göre, bu hususlar gözetilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.