Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/15791 K.2021/2037

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi 14.06.2017 tarihli ve 2017/169 Esas- 2017/383 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 24.05.2018 tarihli ve 2018/681 Esas, 2018/665 Karar sayılı kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (1) Hukuk Dairesinin 10.07.2018 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından bu karara ilişkin süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b-1 maddesi gereğince kesin olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 10.07.2018 tarihli ek kararıyla, temyize konu karar kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın yine davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ve ek karara yöneltilen temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tüm belgeler okunup incelendi, işin gereği görüşülüp, düşünüldü.