Davacı üçüncü kişi vekili, ... 7. İcra Müdürlüğünün 2011/9748 sayılı takip dosyasından 11.08.2011 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin müvekkilinin işyerinde yapıldığını ileri sürerek, haczin kaldırılmasını talep etmiştir. Bu dava ile birleşen dosyada ise ... 7. İcra Müdürlüğünün 2011/9749 sayılı takip dosyasından 15.08.2011 tarihinde haczedilen menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasını istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, davacı ve borçlu şirketler arasında hukuki ve fiili bağ bulunduğunu, devir işleminin alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını savunarak davaların reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda, asıl ve birleşen davaların kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına ilişkin verilen karar, esas yönünden davalı alacaklı vekili tarafından, kötüniyet tazminatı yönünden davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 13.11.2014 tarih ve 2014/12535 Esas 2014/15709 Karar sayılı ilamı ile, dava konusu hacizler üçüncü kişinin işyerinde yapılmış ise de, asıl davanın konusu olan 11.08.2011 tarihli hacizde mahalde borçlu şirkete ait birçok belge bulunduğu, birleştirilen davanın konusu olan 15.08.2011 tarihli haczin de aynı yerde gerçekleştirildiği,
hacizler sırasında hazır bulunan üçüncü kişi şirket yetkilisinin borçlu şirket ortağı ve yetkilisi olan ...'in kardeşi olduğu, bu halde İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, bu yasal karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edilmesi gerektiği, üçüncü kişi şirket ortaklarından olan ...’in, aynı zamanda borçlu şirket ortağı da olup borçlu şirketteki hissesini 29.03.2011 tarihinde devrettiği, bu devir işleminin borcun doğum tarihinde yapıldığı,
zira takip çek alacağına dayanmakta olup günlük ticari hayatta çeklerin vadeli düzenlenmelerinin sıklıkla karşılaşılan bir gerçek olduğu, ancak, davacı üçüncü kişi şirketin borcun doğum tarihinden ve borçlu şirketten önce kurulmuş olması ve dayandığı faturaların da borcun doğumundan önceki tarihli olması karşısında, davacı tarafından sunulan faturaların dava konusu hacizli malları kapsayıp kapsamadığının uzman bilirkişi vasıtasıyla (gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak) tespiti, daha sonra faturaların hacizli malları kapsadığının tespiti halinde bu faturaların gerçekliğinin saptanması,
bunun için de faturayı düzenleyen firma ile davacı üçüncü kişinin defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak faturaların ticari defterlerde, hacizli malların da şirket envanterinde kayıtlı olup olmadıkları tespit edilerek rapor alınması, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesi ile karar bozulmuş.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda hüküm kurmaya elverişli kabul edilen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
1. Asıl dava yönünden;
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı üçüncü vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Birleşen dava yönünden;
Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin her biri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2). Davacı üçüncü kişi şirket tarafından birleşen dava konusu hacze yönelik İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı olarak ... 8. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/892 Esas sayılı dosyası ile açılan istihkak davasının 25.10.2011 tarihinde iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmekle birlikte birleşen davaya yönelik mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı üçüncü kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle, davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 176,55 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 446,45 TL'nin temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı üçüncü kişiye iadesine, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.