Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/16262 K.2019/7771

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 10.09.2018 tarihli ve 2018/9711 Esas, 2018/15340 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 05.12.2013 tarihli dilekçe ile 5.000 TL değer gösterilerek açılmış, 11.07.2014 tarihli bilirkişi raporu ile dava değeri 10.481,57 TL olarak belirlenmekle bu değer üzerinden harcı tamamlanmış ve Mahkemece 21.04.2015 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Yargıtayca onanan karar hakkında davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.

Somut olayda, talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 10.09.2018 tarihli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

Bilindiği üzere, 01.01.2018 tarihinden itibaren değeri 15.910 TL'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Bu durumda davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.