Davacı alacaklı tarafından 19.11.2015 tarihinde haciz ve tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile 18.01.2012 tarihinden 18.01.2016 tarihine kadarki kira alacağı 12.664,15 TL'nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 24.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Davalı borçlu süresinde verdiği 30.11.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, takipte istenildiği gibi bir borcu bulunmadığını bildirerek borca, faize ve ferilerine itiraz etmiş, icra müdürlüğünce itiraz süresinde olduğundan takibin durdurulmasına karar verilmiştir.
Davacı dava dilekçesinde, davalı borçlu aleyhine ödenmeyen kira borçları nedeniyle takip başlattıklarını, ödeme emrinin tebliğ edildiğini, borçlunun ödeme emrini tebellüğ ettiğini, davalının itirazı ile takibin durduğunu, 30 günlük yasal süre içerisinde kira borcunu ödemediğini ileri sürerek, davalının temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesi isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, davacı tarafından temerrüt nedeniyle davalının tahliyesi talep edilmiş ise de, davacı tarafından başlatılan sözlü kira sözleşmesine dayalı olarak adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takip talebine ilişkin ödeme emrine davalı tarafından yasal süresi içerisinde itiraz edilmesi üzerine takibin durduğu, bunun üzerine davacı tarafça temerrüde dayalı olarak davanın açıldığı,
davacı tarafça sözlü olarak yapıldığı belirtilen kira sözleşmesi kapsamında davalı tarafın kira borcu olduğuna ve ödenmediğine ilişkin itirazının aksini ispat eder mahiyette yazılı herhangi bir delil bildirilmediği gibi davalı tarafça taşınmazın davacının eşinden kiralandığına ilişkin kira kontratı ibraz edilmiş olup, bu haliyle davacı tarafın alacaklı olduğunu ve ödenmediğini belirttiği kira alacağı miktarını ispatlayamadığı, öte yandan taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılamayı gerektirir nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.
İİK 269/2 maddesinde, "ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak red etmez ise akdi kabul etmiş sayılır" hükmüne yer verilmiştir. Olayımızda; davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesinde, dosya alacaklısına borcu bulunmadığını bildirerek itiraz etmiştir.
Davalı borçlu takibe itirazında açıkça ve ayrıca kira ilişkisine ve borç miktarına karşı çıkmamış, alacaklı görünen şahsa herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek takibe ve borca itiraz etmiştir. Borçlunun kira ilişkisine ve kira miktarına açıkça karşı çıkmaması karşısında İİK.nun 269/2. maddesi gereğince kira ilişkisinin ve kira miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Bu durumda uyuşmazlıkta yargılamayı gerektirir bir husus bulunmamaktadır.
Ancak davalının yasal süresinde takibe itiraz etmesi üzerine icra takibi durmuş olup, itiraz kaldırılmadan ya da iptal edilmeden tahliyeye karar verilemez. Dava dilekçesindeki istek sadece kiralananın tahliyesine ilişkin olup, itirazın kaldırılması talep edilmemiştir.
İtirazın kaldırılması istenmeden tahliyeye karar verilemeyeceğinden mahkemece istemin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan tahliye isteminin reddine dair kararın gerekçesinin düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.