Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/2862 K.2019/383

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, mirasbırakanlarından intikal ederek davalı ile birlikte paydaşı oldukları 5 parsel sayılı taşınmazda bulunan iki adet dükkanın, davalı tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını ileri sürerek, toplam 9.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, aşamalarda ıslahla teleplerini artırmışlardır.

Davalı, ödemiş olduğu vergilerin mahsubunu talep edip taşınmazın her dönem kiraya verilemediğini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.469,62 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, süresinde ileri sürülmeyen takas – mahsup talebinin reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

1- Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, REDDİNE,

2- Davalı vekilinin faiz isteğinin başlangıcına yönelik temyiz itirazına gelince;

Somut olayda; davacılar, dava dilekçesi ile toplam 9.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiş olup aşamalardaki ıslah talebi ile taleplerini 10.469,62 TL'ye yükseltmişlerdir.

Ne var ki; Mahkemece, karar altına alınan 10.469,62 TL'nin ıslah edilen kısmına dava tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK m. 438/7, HMK 370/2).