Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/2988 K.2019/2223

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı; dava konusu taşınmazının arasından kadastro tespiti sırasında yol bırakıldığını, bu yoldan sadece davalının geçtiğini, davalının yolu genişlettiğini belirterek davalının işgal ettiği bölüme vaki el atmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı; süresinden sonra vermiş olduğu cevabında, yolu genişletmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, ...... ilçesi ....../ ...... mahallesi 407 ada 17 parsel ve 408 ada 4 nolu parsellere davalının vaki el atmasının önlenmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyiz isteğinin süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz isteğinin reddine karar verilmiş, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Mahkemece esasa ilişkin 19.06.2014 tarihli ve 2013/107 Esas, 2014/214 Karar sayılı hükmün davalı tarafa 7201 sayılı Yasanın 21/1. maddesine göre tebliğ yapılmadan doğrudan 21/2. maddesine göre mernis adresine tebliğ edilmeye çalışılması usulüne uygun olmadığından Yerel Mahkemece verilen 29.06.2014 tarihli ve 2013/107 Esas, 2014/214 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davalının asıl karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3.19.06.2014 tarihli ve 2013/107 Esas, 2014/214 Karar sayılı hükmün 1. bendinde davalının dava konusu taşınmazlara el atmasının önlenmesine karar verilmiş ise de, taşınmazların hangi bölümüne el atılmış olduğu açıklanmamıştır. Hükmün bu hali ile infazı kabil değildir. Ne var ki, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.