Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3052 K.2019/3140

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin hissedarı olduğu 592 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan iki katlı evin zemin katına davalı tarafın haksız ve hukuka aykırı olarak tecavüz ettiğini, davalının her ne kadar taşınmazda hissedar olarak yer almakta ise de, müvekkilinin payına tecavüz ettiğini, paylara bölünmüş olan taşınmazda davalının haksız ve hukuka aykırı olarak müdahalesi sebebiyle müvekkilinin taşınmaz üzerinde hiç bir yeri kullanamadığından bahisle zemin kata yönelik el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı ve davalı vekillerinin el atmanın önlenmesine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazına gelince; somut olayda mahkemece, toplam 1.717,86 TL ecrimisile hükmedildiğine göre, temyiz edilen miktar, 2015 karar tarihindeki, kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL'yi geçmemektedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Temyiz edilen miktar kesinlik sınırı içinde kaldığından, 6100 Sayılı HMK'nin 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.