Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3211 K.2019/2945

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili, dava konusu 2334 parsel sayılı taşınmazın muris ... adına kayıtlı iken ölümünden sonra mirasçılarına intikal ettiğini ve icara verilerek kullanılmaya başlandığını, daha sonra mirasçılardan davalı ... ve eşi davalı ... tarafından diğer mirasçıların rızası alınmadan taşınmaza betonarme ağır yapılarak işgal edildiğini, haksız işgal nedeniyle davacıların taşınmazdaki paylarından istifade edemediklerini açıklayarak, davacıların payına vaki elatmanın önlenilmesine, inşa edilen yapının yıktırılarak söz konusu taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalılar ... ve ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar ile davalı ...'nın tarla vasfındaki taşınmazın müştereken malikleri ve tapu kaydında tüm hissedarların 1/8 oranında paya sahip oldukları, taşınmaz üzerindeki yapının davalı yanca yaptırıldığı, telle çevrili olan bölümün davalı yanca kullanıldığı noktasında bir ihtilafın olmadığı, bilirkişi raporunda 15.000 m2'lik tarlanın içerisinde yapı bulunan telle çevrilmiş 783,53 m2'lik kısmının davalının kullanımında olduğunun tespit edildiği, daha önce taşınmazın kiraya verilerek gelirinin kardeşler arasında eşit şekilde paylaştırıldığına dair davacı yanın iddiasının tanık anlatımları ile doğrulandığı,

buna karşılık davacıların tarlanın hayvan barınağı olarak kullanılması nedeniyle kalan bölümünün icara verilemediğine, kimsenin almak istemediğine dair iddiasının hayatın olağan akışı içerisinde düşünüldüğünde makul kabul edileceği, davalılar taşınmazı kendi hisseleri oranında kullandıklarını savunmuş iseler de zeminde bir fiili taksimin söz konusu olmadığı, aksi yönde bir iddia ve ispat da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı yanın müdahalesinin meni ile taşınmaz üzerindeki yapının kal'i ve taşınmazın eski hale iadesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında el atmanın önlenilmesi, kal ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu 2334 parsel sayılı taşınmaz elbirliği mülkiyeti şeklinde tarla niteliği ile 15.000,00 m² olarak davacılar ile davalı ... adına kayıtlıdır. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmaz üzerinde davalılar tarafından yapılmış 196,85 m2 yapı bulunduğu ve etrafının telle çevrili olduğu, tel ile çevrili toplam alanın 783,58 m2 olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece anılan raporlar hükme esas alınarak yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmişse de, yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; paydaşlar arasında fiili kullanım biçiminin oluşmadığı belirtilmekte ise de; davacıların kullanabilecekleri bir bölüm olup olmadığı, davalıların davacıların kullanımına engel olup olmadıkları hususları üzerinde yeterince durulmamıştır.

Hâl böyle olunca, mahkemece yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde inceleme ve araştırma yapılması, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmazda davacıların paylarına karşılık kullanabilecekleri bir bölüm olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.