Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3321 K.2019/5519

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin, dava konusu 37 parsel sayılı taşınmazın hissedarı olduğunu, davalıların sözkonusu taşınmazı ... isimli şahsa kiraya vermek suretiyle işgal ettiğini açıklayarak, 11.060,00 TL ecrimisil alacağının davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., babası olan diğer davalı ...'ın cezaevinde olduğunu, 2011 yılında dava dışı ... ile yapılan anlaşma gereğince taşınmazın bu şahsa kiraya verildiğini, ...'nun taşınmazda tadilatlar yaptığını ve taşınmaza değer kattığını beyanla davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... 09.12.2014 tarihli duruşmada alınan beyanında, taşınmazın eski hissedarı olduğunu ve 15.08.2011 tarihinde hissesini sattığını, taşınmazı hiç kullanmadığını ve kiraya vermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda davacının, davalı müşterek malikten talep edebileceği ecrimisil, işlemiş faizi ile birlikte 13.276,00 TL olarak tespit edilmiş ise de, dava konusu müşterek mülkiyete tabi taşınmaza davalı tarafından yapılan zorunlu masrafların, davacının hissesine düşen miktarının 24.427,00 TL olduğu ve bu masrafların talep edilecek ecrimisil miktarından fazla olduğu gerekçesi ile, davacının talebinin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil alacağına ilişkindir.

Her ne kadar Mahkemece az yukarıda açıklanan gerekçeler ile davacının talebinin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de Mahkemenin bu gerekçesine katılma imkanı bulunmamaktadır.

Şöyle ki;

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu 37 parsel sayılı taşınmazın 1/4 hissesinin İbrahim Ağa Vakfı, 3/4 hissesinin ise davalılardan ... adına kayıtlı iken, ...'ın payını 15.08.2011 tarihinde dava dışı Erkan Meşe'ye sattığı, pay ve paydaş çoğunluğu sağlanacak şekilde bir kira sözleşmesi tanzim edilmeden davalıların dava dışı ...'na taşınmazı kiraya vermek suretiyle müdahalede bulunduğu anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 995.maddesine göre, iyiniyetli olmayan zilyet, yaptığı giderlerden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazmin edilmesini isteyebilirse de, dava dışı ... tarafından, 30.01.2015 tarihli keşifte. “Ben burayı 2008 yılında harabe bir halde görmüştüm. Sahibini araştırdım. Sahibinin aile dostum ... ve ... olduğunu öğrendim. O dönemde Fehmi hapisteydi. Osman'la konuştum. O da bana buranın kullanılamayacak bir halde olduğunu söyledi.

Bende gerekli bakımı yapmaya çalışacağımı söyledim. Usta getirip tespit yaptırdım. Yapılan masrafın yaklaşık altı yıllık kiraya denk gelebileceği anlaşıldı. Osman bana; ben kira istemiyorum, yaptır ve kullan dedi. Ben de şuandaki hale getirdim. Yaptırdığım işleri gösteriyorum, (gösterilen işler bilirkişi tarafından not edildi.) Yaptığı masraflara göre altı yıl kullandığımda hakkım dolacaktı, buna göre bu yıl Mart ayında dolmaktadır.

Mart ayından itibaren yaptığım masraflar karşılanmış olacaktır. Ondan sonra kira sözleşmesi yapabilirim, ya da çıkarım, "şeklinde beyanda bulunmuş, bilirkişiler tarafından da ...'nun beyanı esas alınmak suretiyle, taşınmazda tavan, banyo-wc ve teras düzenlemesi yapıldığının kabulü ile masraf hesaplaması yapılmış ve mahkeme tarafından da bu hesaplamaya istinaden hüküm tesis edilmiştir.

Bilirkişiler tarafından, 16.4.2015 tarihli bilirkişi ek raporunda; “yapının tadilat yapılmadan önceki halinin bilinmediği, yapının yıkılma riski taşıyor olmasının kuvvetle muhtemel olduğu, ... tarafından yapılan masrafların zorunlu masraflar olduğu" beyan edilmiş olup, ... tarafından yapıldığı iddia edilen masraflara ilişkin olarak ...'nun kendi beyanından başka dosyaya sunulmuş herhangi bir belge ve bilgi bulunmadığı gibi, zorunlu masraf talebi ancak masrafı yapan kişi tarafından talep edilebilecek olup, masrafların davalılar tarafından yapıldığı hususu da iddia ve ispat edilmiş değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece, davacı tarafın ecrimisil alacağından dava dışı ... tarafından yapıldığı iddia edilen masraflar mahsup edilmek suretiyle hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.