Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3513 K.2019/4621

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 242 ada 19 numaralı parsel....Vakfı’na ait olup davalı tarafından işgal edildiğinden, 01.11.2010-31.11.2012 tarihleri için ecrimisil talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının ilgili tarihlerde cami imamı olarak görev yaptığından dava konusu yerin lojman olarak kullanıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazın vakfa ait caminin bir parçası olduğu, bu taşınmazın hayrat kütük defterine kaydedilmesi gerekirken sehven akar kütük defterine kaydedildiği, bu yerin vakfa ait camide görevli imam ve müezzinlerce öteden beri meşrutahane olarak kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ... Müdürlüğünün tapu kaydına dayalı ecrimisil talebine ilişkindir.

Dosya arasında bulunan, dava konusu taşınmaz olan 1067 ada 19 numaralı parselin (eski 242 ada 19 numaralı) tapu kaydının incelenmesinde, 121,50 m2 yüzölçümüne sahip ahşap ev vasfında olduğu, Vakfı adına 31.10.1939 tarihinde tesis kadastrosu ile tescil edildiği ve beyanlar hanesinde camiye ya da cami görevlilerine tanınmış herhangi bir intifa hakkı bulunmadığı anlaşıldığına göre, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak Yargıtayın belirlediği ilke ve esaslar çerçevesinde, bilirkişi incelemesi yaptırılarak ecrimisil hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.