Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3547 K.2019/5056

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin alacak konusu taşınmazı aldığı tarihte davalı site yönetiminin taşınmazı site yönetim binası olarak kullandığını, noter aracılığıyla gönderilen ihtarnameye rağmen davalının taşınmazı boşaltmadığını, davalı site yönetimi ile müvekkili arasında 01/10/2013 tarihli protokol başlıklı sözleşme yapıldığını, davalı site yönetimimin protokolün 3. maddesi uyarınca 01/10/2013 tarihinden itibaren taşınmazda kiracı konumunda olduğunu belirterek taşınmazın işgal edildiği 27 aylık dönem için fazlaya ilişkin dava ve hakları saklı kalmak üzere 7.350,00 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında akdedilen protokol hükümleri gereğince davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 11/08/2013 tarihli genel kurul toplantı tutanağından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmazın davalı tarafından haksız işgal edilmesinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza yönelik ecrimisil istemine ilişkindir.

Bilindiği gibi, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır.

Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler.

Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı). Öte yandan; ecrimisile hükmedilebilmesi için, taşınmazdan davacı tarafın ne şekilde ekonomik gelir elde ettiği hususunun ispatı zorunlu olmadığı gibi haksız olarak kullanılan taşınmazın ekonomik tahsis amacı itibariyle gelir getirmeye özgülenmemiş olması dahi sonuca etkili değildir.

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 80/4153 arsa paylı bir numaralı bağımsız bölümün 30/12/2011 ila 05/08/2014 tarihleri arasında kayden davacıya ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalının mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı açıktır.

11/08/2013 tarihli davalı siteye ait olağan genel kurul toplantı tutanağında; davacı malik söz alarak, 1. Ekim 2013 tarihi itibariyle kiranın 300,00 TL olması gerektiğini, 2014 Temmuz ayına kadar site yönetiminin de kendisine büro yapacağı yeni bir daire bulmasını, geçmiş yıllardan gelen kira alacakları ile ilgili herhangi bir dava açmayacağını, ayrıca site yönetiminin de açılmış olan davayı geri çekmesinin önkoşul olduğunu, 2014 Temmuz ayında dairenin alçılama işlerinin ve boya badanasının yapılmış olarak teslim edilmesi gerektiğini belirttiği, site başkanının,

davanın geri çekilmesi ile diğer koşulları genel kurul kabul ederse kendilerinin de kabul edebileceklerini belirttiği ve divan başkanının, davacı malik ile site başkanının görüşlerini oya sunduğu ve oybirliği ile kabul edildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında akdedilen tarihsiz “Protokol” başlıklı belge ile davalı sitenin, davacı malik ve dava dışı yapı kooperatifi aleyhine ...

2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/ 488 Esas sayılı dosyası ile açtığı davayı geri çekmeyi; davacı malikin, genel kurul tarihi itibariyle belirtilen daire ile ilgili geriye dönük herhangi bir kira alacağı konusunda dava açmayacağı; davalı sitenin kullandığı l no.lu dairenin 1 Ekim 2013 tarihi itibariyle kirasının 300 (Üçyüz) TL olacağı; davacı malikin, davalı site yönetimine 2014 Temmuz ayına kadar kiracı olarak kullanma hakkı verdiği kabul ve taahhüt ettiği belirtilmiştir.

Protokolde anılan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2012/488 Esas sayılı dava dosyasında 01/10/2013 tarihinde davanın esastan reddine karar verilmiş, karar temyiz edilmeden 12/12/2013 tarihinde kesinleşmiştir. Buna göre; davalı site yönetiminin geri çekmeyi taahhüt ettiği dava dosyasından vazgeçmediği açıktır.

Tarihsiz “Protokol” başlıklı belge içeriğinden de anlaşılacağı üzere taraflar karşılıklı taahhütlerde bulunmuş olup, tarafların henüz protokol şartlarını yerine getirmediği sabittir. Hal böyle olunca. Mahkemece, iddia ve savunma çerçevesinde toplanmış ve toplanacak taraf delilleri dikkate alınarak sonucuna göre ecrimisile karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.