Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3587 K.2019/4968

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebi yönünden ise kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin 362 parsel sayılı taşınmazın hissedarlarından olduğunu, davalının taşınmazda hissedar olmadığını ve dava konusu taşınmazı haksız olarak kullandığını belirterek, davalının müdahalesinin men'i ile 5 yıllık ecrimisil olarak fazlaya dair haklarını saklı tutarak 500 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında 05.05.2015 havale tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporunda müvekkilinin alacağının 95.570,211 TL olarak belirlenmesi sebebiyle taleplerini 95.570,211 TL olarak ıslah ettiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazda kiracı olduğunu, ... ve ...e ait yerleri kullandığını, davalının kiraladığı yerlerin toplamı 61 dönüm olmasına rağmen davalının daha az bir yeri kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin men'i talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin ise kısmen kabulü ile 9.557,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, hem davacı vekili hem de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men'i ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı bakımından ecrimisil hesabı yapıldığı, davacının payına isabet eden ecrimisil bedelinin belirlenmediği, davacı vekilince hesaplanan miktar üzerinden talebin ıslah edildiği ve harcın tamamlandığı, ancak daha sonra davacı vekilince verilen 20.05.2015 havale tarihli dilekçe ile ıslah talebi hakkında açıklamada bulunulduğu ve ıslah talebinin davacının hissesine karşılık gelen 9.557,02 TL olarak değerlendirilmesi gerektiği, yaptıkları hatanın rapordaki hatadan kaynaklandığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, ıslahla talebin davacının payına isabet eden 9.557,02 TL'ye yükseltildiğinin kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, maddi hata sonucu yapılan ıslaha itibar edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısımlarının HUMK'un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.