Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3607 K.2019/5057

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01/10/2014 havale tarihli dilekçe ile talebini 5.030,00 TL’ye arttırmıştır.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 1.440,00 TL alacağın tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza yönelik ecrimisil istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080.00.TL'den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Karar davalı tarafından temyiz edilmiş ise de temyiz edilen bu miktarın(1.440,00 TL ) temyiz kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL nin altında kaldığı açıktır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayda da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından (6100 sayılı Yasanın 3. maddesi yollamasıyla) davacı tarafın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.