Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3716 K.2019/5627

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; 729 ada 71 parsel sayılı taşınmazı, müvekkilinin taşınmazın önceki maliki ...den aldığını, 21.10.2008 tarihli ihtarname çekerek davalıdan 30 gün içinde taşınmazı boşaltmasını istediklerini ancak davalının taşınmazı boşaltmadığını, bunun üzerine davalıya müdahalenin men'i davası açtıklarını, davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, davalı tarafından açılan ve bu dosya ile birleştirilen tapu iptali tescil davasının reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini belirterek, tapuda edinme tarihi olan 07.10.2008 tarihi ile dava tarihi arası dönem için şimdilik 10.000,00 TL ecrimisile hükmedilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında taleplerini 74.440,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin zarar verme kastı ile hareket etmediğini, taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olduğunu, davacının gerçekte taşınmazı satın almadığını, talep edilen ecrimisilin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 74.035,60 TL ecrimisil bedelinin ilk 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden, kalan 64.035,60 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 09.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince;

Somut olayda Mahkemece 74.035,60 TL ecrimisilin kabulüne hükmedilmiş olup, reddedilen kısım olan 404,90 TL'nin, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK’nin 361-362. maddeleri (1086 sayılı HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesi) uyarınca karar tarihi olan 2015 yılında temyiz kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL'nin altında kaldığı tespit edilmekle, davacının temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.