Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4125 K.2019/5028

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, maliki oldukları 204 parsel sayılı taşınmazdan organize sanayi bölgesine ait kanalizasyon borularının geçirildiğini ileri sürerek, elatmalarının önlenmesine, kanalizasyon sisteminin yıkılmasına ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, hattın belediye ile aralarında düzenlenen protokol uyarınca yapıldığını ayrıca organize sanayi bölgesi yönetmeliğine göre kanalizasyon sisteminin kaldırılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız işgalci olduğu gerekçesiyle elatmasının önlenmesine, kanalizasyon hattının kaldırılmasına, feragat nedeniyle ecrimisil isteğinin reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, tarla nitelikli 204 parsel sayılı taşınmazın 1/3'er paylarla davacılar adına kayıtlı olduğu, taşınmazda 316 uzunluğunda kanalizasyon hattı ile bu hatta ait 4 adet rogar kapaklarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, HMK'nin 297/2. maddesinde “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; 23.01.2014 tarihli nihai karar ile davalının elatmasının önlenmesine, kanalizasyon hattının yıkılmasına, yıkım bedeli olan 762 TL'nin davalıdan alınmasına karar verilmiş ise de; 20.11.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre kanalizasyon hattı inşaat maliyeti 67.108 TL olup, 4 adet rogar kapağının kaldırılma bedeli 762 TL olarak belirlenmiştir.

Bu durumda; Mahkemece verilen yıkım kararının kanalizasyon hattına mı yoksa rogar kapaklarına mı yönelik olduğu anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca; HMK'nin 297/2 maddesi uyarınca kararda, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık ve tereddüt uyandırmayacak şekilde oluşturulması gerekirken yıkılmasına karar verilen şeyin tespit edilemeyecek ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru değildir.