Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4192 K.2019/5662

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı-birleşen davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl davada, davacılar vekili, vekil edenlerinin 1493 parsel sayılı taşınmazın maliki olduklarını, davalıların ise dava konusu taşınmaza komşu 1476 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalıların dava konusu taşınmaza haksız olarak el attıklarını, el atılan kısımda bağ ve zeytin ağaçlarının bulunduğunu belirterek, davalıların taşınmaza haksız el atmalarının önlenmesine, haksız el atılan kısım üzerinde varsa bağ ve dam ağaçlarının kal'i ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 2009 yılı için 600 TL 2008 TL için 500 TL 2007 yılı için 400 TL 2006 yılı için 300 TL 2005 yılı için 200TL olmak üzere toplam 2.000,00TL ecrimisilin yıllara göre yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Birleşen davanın ise, reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacılar vekili, dava konusu taşınmazın 1942 yılından beri mevcut hali ile kullanıldığını, öncelikle dava konusun 1493 parselin fidan dikilen ve yapı yapılan kısmının tapusunun uygun bir tazminat karşılığında vekil edenleri adına tesciline, şartları oluşmadığı takdirde faydalı ve zaruri masrafların davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Asıl davanın ise reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmadan sonra, asıl davanın kabulü ile asıl davanın davalılarının 03/04/2013 havale tarihli fen bilirkişi raporunda sarı renkli ve A harfi ile, mavi renkli ve B harfi ile, yeşil renkli ve C harfi ile, kırmızı renkli ve D harfi ile gösterilen kısımlara el atmalarının önlenmesine,

el atılan kısımlardaki muhtesatların ve damın davalılar tarafından kal'ine, birleşen davanın reddine, asıl davada 2009 yılı için 01/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 600 TL ecrimisilin 2008 yılı için 01/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 500 TL ecrimisilin, 2007 yılı için 01/01/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 400 TL ecrimisilin, 2006 yılı için 01/01/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 300 TL ecrimisilin,

2005 yılı için 01/01/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 200 TL ecrimisilin davalılardan hisseleri oranında tahsili (her yıl için her bir davalıdan 1/4 oranında) ile davacılar yana verilmesine, birleşen davada davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre hesap edilen 7774,50 TL vekalet ücretinin birleşen davanın davacılarından müteselsilen ve müştereken alınarak birleşen davanın davalılarına verilmesine karar verilmiş, hüküm birleşen davacılar vekili tarafından esasa ve vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, asıl davalılar/birleşen davacılar vekilinin esasa yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Asıl davalılar/birleşen davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; birleşen davada, davacılar vekili, dava konusu taşınmazın fidan dikilen ve yapı yapılı kısmının uygun bir tazminat karşılığı vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tesciline, olmazsa taşınmazlara yapılan zorunlu ve faydalı masrafların tazminine karar verilmesini istemiş, bilirkişi raporu uyarınca dava konusu tapu iptal ve tescil talep edilen yerin değeri 18.630,00 TL olarak tespit edilmiştir.

Her ne kadar, yargılama sırasında taşınmazın toplam değeri üzerinden harç tamamlanmış ise de, birleşen davalılar aleyhine hükmedilmesi gereken vekalet ücreti, bilirkişi raporunda belirlenen ve dava konusu tapu iptal ve tescil talep edilen yerin değeri olması gerekirken, taşınmazın toplam değeri üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.