Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4468 K.2020/115

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, davalının murisi olan dava dışı ...'a, davacının da paydaşı olduğu 143 parsel sayılı taşınmaza prefabrik ev yapıp ölünceye kadar oturması için 2005 yılında izin verildiğini, evi yapıp içinde ikamet eden ...'ın Şubat 2013'te vefatı üzerine mirasçısı oğlu davalıya ihtarname göndererek yapıyı kaldırmasını talep ettiklerini ancak davalının söz konusu taşınmazda hak iddia ettiğini açıklayarak, taşınmaza yapılan el atmanın önlenmesini, taşınmazın eski hale getirilmesini ve haksız kullanım sebebiyle 2.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen cevap vermemiş, aşamalarda vekili aracılığıyla sunduğu beyan ve dilekçelerde davacı ve kardeşlerinin davalının babasını taşınmazın Hazineye ait olduğu ve daha sonra satış işlemi yapılacağı hususunda kandırarak parasını almak suretiyle taşınmazın o kısmını sattıklarını ileri sürerek davanın reddini, Mahkeme aksi kanaatte ise prefabrik yapı izinle yaptırıldığından hapis hakkı tanınarak bedel davacı tarafça ödendiğinde davalının kaldırılmasına karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle davaya konu 143 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesine, taşınmaz üzerinde bulunan davalının murisi ...'a ait prefabrik evin davalı tarafından kaldırılmasına, davacı vekilinin ecrimisil talebinin ve davalı vekilinin hapis hakkı tanınmasına ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı taraf, 2.000,00 TL ecrimisil talep etmiş olup, Mahkemece davanın kısmen kabulüyle ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiş ise de reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır. Kararın verildiği tarih itibariyle geçerli AAÜT'ne göre davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmının HUMK'un 438/7 (HMK mad. 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.