Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4495 K.2020/626

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, mirasbırakandan intikal edip davalı ile birlikte paydaşı olduğu 2 adet dükkan ve 1 adet evin davalı tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını ileri sürerek 5.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kötüniyetli olmadığını, haksız bir işgalin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle ecrimisil isteğinin kısmen kabulü ile 1.600 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarıldığından, hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu nedenle, eldeki dava bakımından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.