Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4522 K.2020/290

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kabulüne ve karşı davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü

KARAR

Davacılar vekili asıl davada, müvekkillerinin kayden maliki oldukları taşınmaza davalının tecavüzde bulunduğundan bahisle elatmanın önlenmesine, kal’e ve ecrimisile hükmedilmesini istemiştir.

Davalı–karşı davacı vekili, asıl davanın reddi ile karşı davalarında, müvekkilinin taşınmazı haricen satın aldığını ve iyi niyetle muhdesatlar meydana getirdiğini belirterek, muhdesat bedellerinin tahsilini talep etmiştir .

Mahkemece, asıl davanın kabulüne ve karşı davanın ise süresinde açılmadığından reddine karar verilmiştir. Karar, davalı–karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Asıl dava; elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil, karşı dava ise muhdesat bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek asıl davada karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Davalı–karşı davacı vekilinin karşı davanın reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece cevap dilekçesinin süresinde verilmediği ve cevap dilekçesiyle beraber karşı dava açıldığı ve karşı davanın da süresinde açılmadığı tespit edildiğine göre, ortada usulüne uygun olarak açılmış bir karşı dava bulunmadığından, HMK'nin 132/2. maddesi gereğince karşı davanın asıl davadan ayrılmasına karar verilmesi ve bu hususta bir hüküm kurulmaması gerekmekteyken, karşı davanın reddi şeklinde hüküm tesisi doğru değildir .