Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4955 K.2020/3856

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, 136 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının hiçbir hukuki gerekçeye dayanmadan dava konusu taşınmaza müdahale ettiğini belirterek, dava konusu taşınmaza davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, dava konusu yerin kendisine ait olduğunu, davacıya ait ayrı bir parsel bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle, ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 21.01.2014 tarihli ve 2013/17968 Esas 2014/771 Karar sayılı ilamı ile, ' ...Hemen belirtmek gerekir ki, keşif sırasında davacı adına kayıtlı 136 parsel sayılı taşınmaza müdahale edildiği bilirkişi raporuyla saptanmış; son duruşmaya katılan komşu 1 sayılı parsel maliki davalı da, çekişmeli taşınmazın kendisine ait olduğunu, davacıya ait ayrı bir parsel bulunmadığını ifade etmiştir.

Diğer taraftan, tanıklar keşif sırasında taşınmaz başında dinlenmemiş; davalının haksız müdahalesinden bahisle açılan ve Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2011/265 Esas sayılı dava dosyası da incelenmemiştir.

Hal böyle olunca, mahallinde dinlenmek üzere davalının ve tanıkların da hazır bulunacağı yeni bir keşif yapılması; ayrıca, Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/265 Esas sayılı dava dosyasının getirtilip incelenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizdir.' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne, 136 numaralı parsele yönelik davalının el atmasının önlenmesine, 136 nolu parsele ilişkin bilirkişi 06.11.2015 hakim havale tarihli krokide işaretli B ile gösterilen ve 1131,66 m2 alana davalının 20 ada 57 parsel numaralı taşınmazı ile yaptığı müdahalesinin men'ine ve 136 nolu parsele ilişkin 06.11.2015 tarihinde düzenlenen krokide işaretli A ile işaretli alanda bulunan ağaçların masrafı davalı tarafından karşılanmak üzere sökülerek boş olarak davacılara teslimine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre karar verildiğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 136 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuda kayıtlı olduğu, davalının dava konusu taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nin 26. maddesinde "Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece, A ile işaretli alanda bulunan ağaçların masrafı davalı tarafından karşılanmak üzere sökülerek boş olarak davacılara teslimine karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, davacı, dilekçesinde, maliki olduğu taşınmazda davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesi talebinde bulunmuş, kal'e ilişkin herhangi bir talepte bulunmamıştır. Ancak, Mahkemece bilirkişi raporuna göre tecavüz edilen A harfli yerdeki ağaçların sökülmesine dair karar verilerek, davacının talebi aşılmıştır. A harfli yere ilişkin olarak, az yukarıda açıklandığı üzere, HMK'nin 26. maddesine aykırı hüküm kurulmuş olması yanlış olmuştur. Ne var ki, zikredilen bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.