Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4974 K.2020/4296

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı şirketin dava konusu 103 ada 14 parsel sayılı taşınmazı 2006 yılının başından itibaren haksız olarak kullandığını, taşınmaz üzerindeki 15 ile 20 yaş arası 11 adet ceviz ağacının davalı tarafça söküldüğünü, tarla vasfındaki taşınmazın davalının kusuru ile kullanılamaz hale geldiğini belirterek, davalının el atmasının önlenmesini, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla müdahale tarihinden itibaren 30.000 TL ecrimisil bedelinin tahsilini, sökülen ağaç bedellerinin ve semerelerinin karşılığı yoksun kalınan karın tespiti ve tazminini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı tarafın dava dilekçesinde eski hale getirme talebi olmadığına göre, el atmanın önlenmesi talebinin kabulü ile yetinilmesi gerekirken Mahkemece, hüküm fıkrasının 1. bendinde taşınmazın eski hale getirilmesine ve 2. bendinde davalı tarafından suyun borularla toprak altına alınmasına ve masrafın davalı tarafından karşılanmasına, aksi halde dava konusu yerin zemin değeri olan 15.525,51 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.