Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/5487 K.2019/1882

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davalı ... hakkında karar verilmesine yer olmadığı, diğer iki davalı hakkında davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalılar vekili tarafından karar verilmiş olup temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacı ile davalılara ortak murislerinden 1015 ada 4 parselde kayıtlı apartman kaldığını, söz konusu taşınmazın 1/4'ünün davacıya ait olduğunu, murislerinin ölümünden beri davalıların bu taşınmazdan kira geliri elde ettiklerini ve bütün uyarılara rağmen davacının hissesine düşen geliri ödemediklerini belirterek, geriye doğru beş yıl için toplam 3.950,000 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konu taşınmazın taraflara ortak murislerinden kaldığını, davalıların davacının kullanımına engel olmadıklarını, taşınmazda 3 daire ve 1 dükkanın boş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1.005,00 TL ecrimisilin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Somut olayda mahkemece 1.005,00 TL ecrimisilin kabulüne hükmedilmiş olup, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK’nin 361-362. maddeleri (1086 sayılı HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile değişik 427. maddesi) uyarınca karar tarihi olan 2016 yılında temyiz kesinlik sınırının 2.190,00 TL olduğu ve kabul edilen miktarın temyiz sınırının altında kaldığı tespit edilmekle, davalılar vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.