Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/562 K.2019/2860

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı-davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen ... adına kayıtlı yedi adet araç, bir adet motorsiklet ile iki adet taşınmaz yönünden mal rejiminin tasfiyesini talep etmiş, birleşen dava yönünden davanın reddini savunmuştur. Davalı-birleşen dosyada davacı ... vekili, birleşen dava dilekçesinde, evlilik birliği içerisinde edinilen ... adına kayıtlı bir adet taşınmazla ilgili olarak mal rejiminin tasfiyesini talep etmiş, asıl dava yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk kararda asıl davanın kısmen kabulüne, 247.524,66 TL'nin karar tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalı-birleşen dosyada davacıdan tahsiline, birleşen dava yönünden ise katkının ispatlanamadığı ve taşınmazın tamamının bedelinin davalı-birleşen dosyada davacı tarafından ödenerek, davacı-birleşen dosyada davalı kadın adına tapuda tescil edildiği iddiasıyla birlikte katkı alacağı istenmesinin bağıştan rucü olarak değerlendirilebileceği ancak bu hususta açılmış bir davanın bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş;

davalı-birleşen dosyada davacı ... vekili tarafından yapılan temyiz itirazı üzerine Daire'nin 2014/20456 Esas ve 2016/3176 Karar sayılı ilamıyla, asıl dava yönünden araçlarla ilgili yapılan maddi hataya işaret edilerek, 69.024,66 TL katılma alacağı yerine fazla katılma alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğu, birleşen dava yönünden ise her iki tarafın da çalışarak gelir elde ettiği, buradan hareketle davalı-birleşen dosyada davacının taşınmazın edinilmesinde katkısının olduğunun kabulü gerektiğine işaret edilerek, dosya kapsamında eşlerin taşınmazın edinilmesine katkı oranlarını belirleyecek yeterli veri olmadığı da anlaşıldığından,

TMK'nin 4. ve TBK'nin 50. maddeleri uyarınca, hukuk ve hakkaniyete uygun bir katkı oranı takdir edilmesi, belirlenecek bu oranın taşınmazın tespit edilecek dava tarihindeki değeri ile çarpılması ile katkı payı alacağına karar verilmesi gerekçeleriyle hüküm bozulmuş, diğer temyiz itirazları ise reddedilmiştir. Davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından yapılan karar düzeltme isteğinin de reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, asıl davanın kısmen kabulüyle dava konusu araçlar için 69.024,66 TL, dava konusu taşınmazlar için 176.000,00 TL olmak üzere toplam 245.024,66 TL katılma alacağının önceki karar tarihi olan 06-05-2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-birleşen dosyada davacıdan alınarak davacı-birleşen dosyada davalıya verilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın kabulüyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8.000,00 TL katkı alacağının birleşen dava tarihi olan 24.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-birleşen dosyada davalıdan alınarak davalı-birleşen dosyada davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı-birleşen dosyada davalı ... vekilinin asıl dava yönünden temyiz itirazlarının reddine,

2.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı-birleşen dosyada davalı ... vekilinin birleşen dava yönünden aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davacı-birleşen davada davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece bozmaya uyularak birleşen davaya konu 6 nolu mesken yönünden katkı payı alacağı hesap edilirken dava tarihi itibariyle belirlenen değerin esas alınması yerindedir. Birleşen dava tarihi 24.05.2011 olup, bozma sonrası aldırılan teknik bilirkişi raporunda bu tarih itibariyle meskenin değeri 155.000,00 TL olarak belirlenmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde ise bozma öncesi gerçekleştirilen ilk keşif sonucu tanzim edilen teknik bilirkişi raporunda 6 nolu meskenin keşif tarihi (02.12.2011) itibariyle değerinin 131.400,00 TL, 26.11.2010 itibariyle (asıl davanın açıldığı tarih) değerinin 115.600,00 TL olarak belirlendiği, gerçekleştirilen ikinci keşif sonrası teknik bilirişi tarafından düzenlenen raporda 6 nolu meskenin keşif tarihi (30.03.2012) itibariyle değerinin 135.000,00 TL, 26.11.2010 itibariyle (asıl davanın açıldığı tarih) değerinin ise 115.000,00 TL olarak tespit edildiği görülmektedir. Tasfiyeye konu meskenin dava tarihi 24.05.2011 itibariyle değeri hususunda tereddüt oluştuğu sabittir.

Mahkemece, 6 nolu meskenin birleşen dava tarihi itibariyle değeri yönünden bahsi geçen raporlar arasındaki oluşan çelişkiyi ve tereddütü giderecek şekilde denetime elverişli rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.