Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/5633 K.2020/6234

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazlarda vekil edeninin murisinin hissesi olduğunu, davalının muris sağ iken taşınmazlara üzüm bağı, ağaç diktiğini ve su kuyusu açtığını, murisin ölümü ile kullanmaya devam ettiğini belirterek, taşınmazlara yapılan müdahalenin önlenmesi ile yapılan kuyunun, dikilen üzüm bağı ve ağaçların kalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle dava konusu 373 ada 70 ve 99 parsel sayılı taşınmazlara 11.05.2015 tarihli fen bilirkişisinin raporu ve ekli krokide A-B-C-D harfleriyle gösterilen toplam 3.064,64 m2lik alana davalının da paydaş olduğı gözetilerek davacının miras payı oranında davalı tarafından yapılan müdahalenin menine, üzerindeki meyve ağaçları, üzüm bağları ve 2 adet kuyunun kaline karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına,dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalının kal yönünden temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde, taraf ve tanık beyanlarına göre, davalının taşınmazları murisin sağlığında rızasıyla üzüm bağı, ağaç diktiği ve su kuyusu açtığı anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece, kal talebi murisin sağlığında rızası olduğundan yerinde olmadığından bu talep yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.